İngilizce
:
affix
Türkçe
:
ek,
Fransızca
:
affixe
1)
Dilbilimde, sözcüklerle bütünleşik olan yapı birimi. Örneğin, bu tür ekler önek olabilir (unhappy sözcüğündeki un-), sonek olabilir, Türkçe’deki çi/çı/cı/ci ekleri ya da içek olabilir (infix).







